Kariera w Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej stanowi alternatywę dla tradycyjnych aplikacji prawniczych (radcowskiej, adwokackiej, ogólnej, legislacyjnej), zapewniając zarówno możliwość rozwoju zawodowego, jak i okazję do służby dobru wspólnemu poprzez bezpośredni udział w obsłudze prawnej instytucji państwa polskiego. W zależności od posiadanego doświadczenia absolwent prawa może podjąć pracę w Prokuratorii:

  1. na stanowisku asystenta radcy;
  2. na stanowisku referendarza;
  3. na stanowisku radcy Prokuratorii Generalnej RP;
  4. na innych stanowiskach, a zwłaszcza inspektora, specjalisty, głównego specjalisty, na których nie jest wymagane posiadanie wykształcenia prawniczego. Inspektorem może zostać także osoba nieposiadająca wyższego wykształcenia, pod warunkiem wykazania określonego stażu pracy.

Asystent radcy

Absolwent prawa spełniający wymogi ustawowe co do obywatelstwa, nieskazitelności charakteru, pełni praw cywilnych oraz niekaralności może podjąć pracę w Prokuratorii na stanowisku asystenta radcy bez konieczności wykazywania określonego stażu pracy. Asystent radcy wykonuje zadania związane z przygotowaniem czynności radcy w postępowaniu przed sądami, trybunałami i innymi organami orzekającymi oraz inne czynności związane z wykonywaniem zadań Prokuratorii Generalnej.

Referendarz

Na stanowisko referendarza może zostać zatrudniona osoba spełniająca wymagania dotyczące zatrudnienia asystenta radcy oraz dysponująca co najmniej 2-letnim doświadczeniem w wykonywaniu wymagających wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związanych ze świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem prawa lub pracowała na stanowisku związanym bezpośrednio z działalnością orzeczniczą i pomocą w tym zakresie w pracy sędziów. Referendarz wykonuje pod nadzorem radcy czynności procesowe przed sądami powszechnymi i polubownymi oraz inne czynności związane z wykonywaniem zadań Prokuratorii Generalnej. Referendarz może wykonywać czynności zastępstwa przed sądami, trybunałami i innymi organami orzekającymi na podstawie legitymacji służbowej oraz upoważnienia udzielonego przez Prezesa Prokuratorii Generalnej, Wiceprezesa Prokuratorii Generalnej lub radcę Prokuratorii Generalnej prowadzącego sprawę. Przed nawiązaniem stosunku pracy referendarz składa wobec Prezesa Prokuratorii Generalnej ślubowanie.

Radca Prokuratorii Generalnej RP

Radcą Prokuratorii Generalnej może zostać osoba, która:

  1. posiada obywatelstwo polskie;
  2. korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;
  3. posiada dyplom ukończenia wyższych studiów prawniczych;
  4. posiada uprawnienia radcy prawnego, adwokata lub notariusza albo zajmowała stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu wojskowego lub sędziego sądu administracyjnego, asesora sądowego albo stanowisko prokuratora;
  5. nie była karana za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo nieumyślne przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu;
  6. jest nieskazitelnego charakteru i swoim dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy.

Wymóg określony w pkt 4 nie dotyczy osoby, która:

  1. posiada tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych lub doktora nauk prawnych;
  2. pracowała na stanowisku związanym z legislacją, nie niższym niż legislator lub specjalista do spraw legislacji, w urzędzie organu władzy państwowej przez co najmniej 5 lat,
  3. pracowała na stanowisku referendarza przez co najmniej 3 lata;
  4. pracowała na stanowisku asystenta sędziego przez co najmniej 5 lat.

Radca wykonuje czynności zastępstwa przed sądami, trybunałami i innymi organami orzekającymi oraz inne czynności związane z wykonywaniem zadań Prokuratorii Generalnej. Inaczej niż referendarz, radca przy wykonywaniu tych czynności jest niezależny.

Radca, biorąc udział w rozprawach sądowych, występuje w stroju urzędowym – todze ze srebrnym żabotem.

Przed nawiązaniem stosunku pracy radca składa ślubowanie wobec Prezesa Prokuratorii Generalnej.

Inne stanowiska

Możliwe jest również zatrudnienie na innych stanowiskach takich jak inspektor, specjalista czy główny specjalista na zasadach określonych w załączniku nr 3 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 lutego 2010 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników niebędących członkami korpusu służby cywilnej zatrudnionych w urzędach administracji rządowej i pracowników innych jednostek (Dz.U. 2010 nr 27 poz. 134 ze zm.).